W naszej leśnej samotni - TU GDZIE CZAS SIĘ ZATRZYMAŁ.

 

Gdy widzimy współczesne wnętrza, mieszkania zawsze mamy problem, zastanawiamy się czy ludzie którzy w nich ,,mieszkają" naprawdę dobrze się w nich czują, lubią te sterylne czarno, szaro, białe przestrzenie ? Nasz dom ma prawie 100 lat, gdy zobaczyliśmy go po raz pierwszy z zewnątrz od razu w naszych głowach powstał obraz tego jaki ma być w środku. Typowy, tradycyjny Polski dom w układzie dwutraktowym, główne pokoje w tak zwanej amfiladzie. Tak w naszych głowach taki układ zapisany jest jak atawizm. W takich domach mieszkali nasi przodkowie ... Osoby które trafią do nas po raz pierwszy zawsze w pewnym momencie mówią że jest w naszym domu coś magicznego, coś co powoduje że nagle w ich głowach czas się zatrzymuje, znika i nie chce się wyjść z tego stanu, stanu błogości zapisanego w każdym z nas. To co że jest staroświecki, że nie jest sterylny jak laboratorium, że zimą zanim rozpali się ogień w piecach jest chłodno. Ale latem wraz ze wschodem słońca koło czwartej rano budzi nas śpiew ptaków, a wieczorem usypia zapach lasu za oknem. W naszym domu czas się zatrzymał w innej epoce, bo my jesteśmy z innej epoki.

W MAŁYM DWORKU...

 Sobotnie popołudnie, za oknami zaspy i mróz -15*C. W kominku strzelają iskrami płonące polana promieniując cudownym naturalnym ciepłem. Żywy ogień ma to do siebie że szybko wprowadza w zadumę, myśli zaczynają błądzić w przeszłości ... Lubię  ten czas gdy słyszę tylko tykanie wielkiego starego zegara stojącego w holu. Psy przysypiają cicho, grzejąc się po gonitwach w śniegu. Rozmyślam, a może trzeba było wtedy zrobić tak, a może tak... Przecież oni nie mają powodu aby ... No dobrze może to był błąd ... itd i coraz bardziej ... No i dobrze że  cztery uderzenia zegarowego gongu przywróciły mnie do teraźniejszości.

Tegoroczna zima na Mazurach przypomniała że opowieści o ,,ociepleniu  klimatu" to bajki dla naiwnych mające dać podłoże do miliardowych zarobków, na rzeczach których w normalnych czasach nikt by nie kupił. Nasz 100 letni dom dzięki Bogu nie toleruje nowinek, co spowodowało że przez ostatnie lata nawet nie przyszło nam na myśl, aby kaflową kuchnię, czy żeliwny norweski kominek zamienić na bzdury które może są w stanie ogrzać dom na lazurowym wybrzeżu, czy na wyspach greckich, ale z pewnością nie w naszym klimacie. Tak więc jak od wieków w naszym ,,małym dworku" wstajemy rano budzeni przez rześkie powietrze, rozpalamy odwiecznie towarzyszący ludziom ogień, i pijąc gorącą kawę czekamy aż powietrze się ogrzeje, wówczas to zaczynają się codzienne obowiązki. 

 

ŻYJEMY ! Nie wiemy czy ktokolwiek się za nami stęsknił ... Witamy w 2026 roku :)

 Tak się złożyło że nasza mazurska leśna samotnia tym razem znalazła się w ,,środku pogodowego cyklonu" W nowy rok 2026 po sylwestrowej zamieci weszliśmy z warstwą śniegu 60 centymetrów, ilością której nie było tu od ponad 20 lat. W Nowy Rok gdy ,,mieszczuchy" trzeźwiały po szaleństwach Nocy Sylwestrowej my przez kilka godzin staraliśmy się udrożnić naszą komunikację w siedlisku. Dziś 6.01.2026. r gdy dotarły już gminne pługi śnieżne i przetarły naszą śródleśną drogę łączącą nas z cywilizacją (asfaltem) i uporaliśmy się ze śnieżnymi zaspami, poranek obudził nas temperaturą -18*C i pięknym słońcem. Korzystając z tej pięknej pogody postanowiliśmy uwiecznić prawdziwą zimę w naszej mazurskiej leśnej samotni, i podzielić się tymi obrazkami z Wami. Korzystając z tej oprawy chcieliśmy wszystkim którzy zaglądają do naszego ,,pamiętnika" złożyć z serca płynące życzenia WSZELKIEJ POMYŚLNOŚCI W NOWYM 2026 ROKU. DUŻO ZDROWIA I TYLKO PIĘKNYCH DNI :)